De poes aaien

Alsof ik m'n grote teen voorzichtig in de branding doop, zo voelt het een beetje, deze kennismaking met het eerste 'ding': The Cloud. Geen spellingscontrole die zich eraan stoort als ik cloud met een kleine letter schrijf; tot zover is alles als vanouds. Maar natuurlijk wil ik me graag voegen naar het digitale taalgebruik, dus vanaf nu zal ik in ieder geval in deze tekst Cloud met een hoofdletter schrijven. Je zou denken dat zo'n Cloud in de lucht hangt, maar niets is minder waar: alle gegevens die wij met z'n allen in de Cloud stoppen, bevinden zich op een aantal gigantische servers op nog gigantischer schepen; en die schepen liggen voor anker waar de regelgeving voor de opslag van gegevens het meest gunstig is. Voor wie, dat is me niet helemaal duidelijk... Toch vind ik het wel een mooi beeld: van die enorme tankers, vol met apparatuur; drijvend in de Stille Oceaan en met een bemanning die geen idee heeft wat zich allemaal afspeelt aan boord. Hoe lang blijven ze hier liggen, wanneer worden ze afgelost, hoe verdrijven ze de verveling? Misschien hebben ze allemaal een Chromebook mee gekregen en staan ze continu in verbinding met Het Net (vooruit, nog een paar hoofdletters). Ze zijn waarschijnlijk allemaal een wegblog gestart, zodat hun dierbaren en andere geïnteresseerden op de hoogte blijven van hun wel en wee. Dat wordt nog spannend, als er een tropische storm losbarst! Of als ze zich, zoals Erik als voorbeeld gaf, moeten verplaatsen naar de Bermuda Driehoek (nog meer hoofdletters). We kunnen het allemaal live volgen. Maar misschien slaat mijn fantasie nu te veel op hol en zitten die mannen gewoon een ouderwets potje te klaverjassen in de snikhete schaduw op het dek... Hoe dan ook: zo'n Chromebook lijkt me lekker licht en snel. Je hebt geen zware computer nodig en het kost geen tijd om op te starten. Klinkt ideaal. Ik schrijf dit achter zo'n heel oud beestje van een PC, dat ik vooral gebruik voor tekstverwerking en e-mail. En daar is het oude beestje nog steeds heel goed in. Natuurlijk is er in de loop van de tijd steeds meer internet bij gekomen: bijna dagelijks zoek en vind ik informatie die ik nodig heb op het web. Het duurt vaak wel even voordat een pagina wordt weergegeven, maar daar ben ik helemaal aan gewend. Even tijd om de was uit de machine te halen, een telefoontje aan te nemen, de poes te aaien, koffie te drinken; ik weet niet beter. Historische woorden, want als ik binnenkort ook met het (de?) Chromebook van de bibliotheek heb mogen spelen, dan weet ik waarschijnlijk wél beter. De vraag is, of ik er ook beter van wórd. En wie aait dan de poes? Het mag duidelijk zijn dat ik - bij mijn weten - nog geen gebruik heb gemaakt van de Cloud. Oh ja, ik denk het toch wel: we hebben een keer met familieleden een foto-album samengesteld via dropbox. En nog een keer oh ja: ik sta ook op LinkedIn. Dus toch! Ik blijk cloudiger te zijn dan ik zelf dacht. Maar verder houd ik mijn digitale bezigheden bij elkaar op mijn eigen computer. Ik deel die bezigheden met wie ik wil via e-mail en daar blijft het bij. Althans, tot nu toe. Want nu heb ik ineens een weblog! Best een spannend idee; ik houd het voorlopig maar een beetje stil...