Terugblik

Voor wie dit blog een beetje gevolgd heeft is al lang duidelijk, dat ik met enige terughoudendheid - om niet te zeggen huiver - aan het hele 7 dingenverhaal ben begonnen. Ook onderweg moest ik regelmatig op mijn tanden bijten om een opdracht tot een goed einde te brengen. Zolang ik achter mijn eigen computer kon werken, was het allemaal wel te doen. Een blog maken, borden vullen op Pinterest, de digitale krant lezen en een kaart maken bij Google Maps: het blijkt allemaal te kunnen en nog leuk te zijn ook. Toch liep ik ook wel eens tegen de grenzen aan van wat er kan op een gewone pc: het lukte niet om me aan te melden bij Instagram; en ook het overzetten van foto's van mijn computer naar mijn blog kan alleen via een omweg (en dan nóg...). Veel gereedschappen die we in deze cursus gebruikten, zijn gemaakt voor apparaten die mobiel kunnen internetten en ook een camera hebben. Mijn pc kan wel internetten, maar is niet mobiel en heeft geen camera. En mijn mobieltje heeft wel een camera, maar geen internet. Het was heel lief dat ik de iPad van de bieb mocht lenen, maar daar heb ik uiteindelijk weinig mee kunnen doen vanwege een ontbrekende oplader op zolder en ontbrekend Wifi hier thuis... De wereld van de apps is daarom nog niet geheel voor mij ontsloten.

Maar.... dwars door alle ups en downs heb ik heel veel geleerd! Misschien wel juist omdat het allemaal niet vanzelf ging, ben ik naar oplossingen op zoek gegaan die me steeds verder in de digitale wereld brachten. Ik heb het idee dat ik nu een redelijk woordje mee kan praten over clouds, blogs en maps; en dat geeft - ook naar onze klanten toe - een meer zelfverzekerd gevoel. Ik vond het erg leuk en leerzaam om de blogs van mijn collega's te lezen; wie weet is dat iets wat we kunnen blijven doen (als we in de lucht blijven). Van te voren dacht ik dat ik na afloop van de cursus mijn blog direct zou verwijderen, maar nu zit ik stiekem te denken aan "Ingrid voor gevorderden"...

Dank aan Ellie voor de begeleiding en aan mijn volgers voor de ondersteuning!

Lifehacking deel 2

Zoals beloofd zou ik nog even terugkomen op mijn visie op lifehacking. Het woord zelf blijft voor mij een negatieve bijsmaak houden; iets in de richting van dat je leven ontvoerd (gehackt) wordt, overgenomen door een stroom van informatie en gebeurtenissen die je niet kan beheersen of beïnvloeden. Terwijl lifehacking nu juist het tegenovergestelde wil zijn: een hulpmiddel om weer een beetje grip te krijgen op je leven, als je kopje onder dreigt te gaan in die stroom van informatie en dingen om te doen.

Gelukkig heb ik in geen van beide betekenissen last van lifehacking. Of eigenlijk: omdat ik niet het gevoel heb dat ik doelloos wordt meegevoerd door een stroom van gebeurtenissen en informatie, heb ik ook niet de behoefte om meer orde aan te brengen in (onderdelen van) mijn leven. Een uitzondering hierop is het huishouden: sinds ik dit jaar ineens twee baantjes buiten de deur heb (na een aantal jaren thuis te hebben gewerkt), is het wel noodzakelijk om hierin wat orde aan te brengen. Al een paar maanden geleden heb ik daarom een prachtig overzicht gemaakt van huishoudelijke taken; wat er elke dag c.q. elke week moet gebeuren en hoe we deze taken kunnen verdelen. We doen er nauwelijks wat mee, maar het is ontegenzeggelijk een prettig gevoel om zo'n overzicht te hebben; en daar gaat het toch om, of niet???

Dus afgezien van een maandelijks irritatiegolfje over de smerigheid en luiheid van mijn huisgenoten, word ik weinig overspoeld door onaangenaamheden. En omdat ik nog steeds iPad- Wifi- en smartphoneloos door het leven ga, sta ik ook niet continu bloot aan informatiestromen die me het gevoel zouden kunnen geven dat ik het allemaal niet meer bijhoud. Misschien is dat nog wel het beste hulpmiddel in dit hele lifehacking-gebeuren: gewoon niet mee (willen) doen met alles!

Lifehacking deel 1

 een foto van mijn mindmap

Nou, daar is-ie dan: mijn mindmap. Ben er toch alweer wat uurtjes mee zoet geweest; vooral om hem op dit blog te krijgen. Het is een word-bestand en als je dat kopieert, gaat de afbeelding niet mee en zijn alle tekstblokjes door elkaar gesprongen. Daarna geprobeerd om hem als pdf-bestand hierop te krijgen, maar dat wil het blog niet: het moet een jpg-bestand of een video zijn. Dus uiteindelijk maar een foto gemaakt van het beeldscherm en ja hoor: dat lukt. Ik had het leuk gevonden om de mindmap verder in te vullen met woordwolkjes rond de verschillende onderwerpen, maar nu eerst maar eens zien of dit nog leesbaar is als ik het publiceer...

Ja, maar de foto schuift over de kaders van mijn blog heen. Als ik hem een maatje kleiner maak, is het niet meer leesbaar, dus toch maar zo gelaten. Ik ga hem verder niet invullen, want ik vind dat ik er al lang genoeg mee bezig ben geweest en straks moet ik nog gaan lifehacken omdat ik te druk ben met de cursus 7 dingen... Ik zal nog een tweede bericht schrijven over wat ik van het hele gebeuren lifehacking vind.

Kerstpakket

De buitenkant ziet er mooi uit en voelt goed aan....



... en de binnenkant is helemaal fantastisch!!!

Mede namens Floortje: hartelijk bedankt!

Ik ga op reis en ik neem mee...

Ik ben gek op kaartlezen, dus dit is echt wat voor mij. Eerst even kijken of de link werkt en dan ga ik mijn routebeschrijving verder invullen...

route naar A Sere

Ja hoor, hij doet het! Ik heb nu de route uitgestippeld die wij altijd rijden naar onze plek in Frankrijk, à Sere. Onderweg zijn er verschillende adressen om te overnachten, die heb ik gelabeld. Ik wilde er ook graag wat foto's bij plakken, maar dat lukt me niet. Als ik op 'toevoegen' klik, kan ik alleen een http-adres (of URL) invullen of een tekst schrijven, maar een foto van mijn eigen computer halen gaat niet. Ik heb het net geprobeerd via Pinterest, omdat ik dan een adres heb om te kopiëren, maar dan blijft het beeld toch zwart. Uiteindelijk is het me wel gelukt om de foto via Pinterest op dit blog te zetten:
 Mooi, hè?

Verder maak ik regelmatig gebruik van Google Maps, bijvoorbeeld als ik een hotel wil boeken in een stad als Berlijn. Handig om te weten waar het precies ligt ten opzichte van het station, zodat je weet hoe je moet lopen met je zware rugzak. Ook streetview vind ik een geweldige uitvinding. Toen onze zoon onlangs was ingeloot voor een kamer in Amsterdam Zuidoost, konden we via streetview de buurt een beetje verkennen en later ook in de werkelijkheid hérkennen. Ergens bekruipt me ook wel een beetje een 'Big Brother is Watching You'-gevoel bij het idee dat (bijna) elk plekje op aarde in kaart is gebracht. Gelukkig kunnen 'ze' nog niet bij me naar binnen kijken!

nieuws

Hier ben ik nou eens echt enthousiast over: de krant op internet; en dan vooral in combinatie met de papieren krant. Het beste van twee werelden: op internet het actuele nieuws, vaak aangevuld met filmpjes - ook van andere kranten of televisieprogramma's - en in de papieren krant de achtergronden, de vaste rubrieken en de bijlagen. Een ideale combinatie! Zo heb ik net achter mijn scherm zitten lachen om een Amerikaanse nieuwsshow, waarin een gebarentolk een vertaling gaf van wat de nep-gebarentolk tijdens de herdenkingsbijeenkomst voor Mandela nu eigenlijk 'zei'. Niets, dus. Maar wel een grappige aanvulling op het nieuws. Eerder op de avond kon ik mij verdiepen in de boekenbijlage van het papieren NRC Handelsblad; altijd fijn op de vrijdagavond (en als ik er niet aan toe kom, is hij het hele weekend geduldig). Mijn eerste kennismaking met "media online" is dus zeer aangenaam verlopen. En dat terwijl ik dan nog niet eens mobiel internet heb, dus ik zit gewoon thuis achter de computer of aan de keukentafel te lezen. Dit betekent dat ik ook geen vergelijking kan maken tussen verschillende apparaten waarop de krant te lezen is. Misschien binnenkort nog een keer op de iPad...Voor mij is de manier waarop ik nu het nieuws tot me neem, genoeg; ik heb er geen behoefte aan om continu met de wereld in verbinding te staan. Maar ik kan me best een situatie voorstellen waarin die behoefte er wel is: als er iets belangrijks gebeurt en ik ben niet thuis, dan zou ik het nieuws wel onderweg willen volgen. (Denk aan 9/11, of een overstroming, aardbeving; dat soort dingen.)

Andere media die online te raadplegen zijn: radio, televisie (live of via uitzending gemist) en films. Van radio en televisie maak ik heel soms gebruik; en dan vooral om iets terug te zien wat ik gemist heb op televisie. De rest van mijn gezin bestaat uit verwoede downloaders van films en series, dus daar kijk ik ook wel eens naar mee. Ja ja, over dit ding kan ik aardig meepraten!

De do do do, de da, da, da...

... is all I want to say to you. Dit lekkere nummer van The Police speelt al tijden door m'n hoofd, elke keer als ik eraan denk wat er allemaal te chatten, te bloggen en te IM'en valt. Vol goede moed heb ik een chatgroep opgericht via mijn gmail-account (dat heet talkgadget en volgens mij is het gratis). Nou ja, 'groep'... ik ben begonnen met mijn broer. Die is purser bij KLM en ik dacht dat het leuk zo zijn als hij ergens aan de andere kant van de wereld in een internetcafé zou zitten chatten met mij. Maar dan moet je natuurlijk wel afspreken om op hetzelfde moment online te zijn, anders werkt het niet. Of eigenlijk werkt het dan hetzelfde als een e-mailbericht: je leest en beantwoordt het als het je uitkomt. Het verschil is, dat je bij e-mail weet dat je niet direct antwoord krijgt, terwijl je bij een chat die niet beantwoord wordt toch een beetje zielig in de ruimte zit te schrijven en te wachten... Dus als ik iemand écht wil spreken, dan bel ik of ik ga langs. Zo kom je nog eens ergens!

Als het gaat om het toepassen van chatten in de bibliotheek, kom ik tot dezelfde conclusie als mijn bloggenoten en als mijzelf in eerdere blogberichten: het zou best leuk kunnen zijn, maar we hebben er geen tijd voor. Op een drukke woensdagmiddag lukt het al nauwelijks om een mailtje te beantwoorden (zeker nu er geen 'achter-de-schermen-plekje' meer is), laat staan dat we ongestoord kunnen gaan chatten. Bovendien denk ik dat ook de klant beter gediend is met persoonlijk of telefonisch contact. Dus geen gechat op de werkvloer, wat mij betreft.

Over MEEBO kan ik kort zijn: als beginneling in chatland had ik er nooit van gehoord en daarom heb ik even opgezocht wat het is: een chatprogramma dat in 2012 is gekocht door Google. Ik heb er nooit mee gewerkt en kan het dus niet vergelijken met andere chatprogramma's (waar ik ook nog nooit mee gewerkt heb, dat is waar).

De do, do, do, de da, da, da, ....