Voor wie dit blog een beetje gevolgd heeft is al lang duidelijk, dat ik met enige terughoudendheid - om niet te zeggen huiver - aan het hele 7 dingenverhaal ben begonnen. Ook onderweg moest ik regelmatig op mijn tanden bijten om een opdracht tot een goed einde te brengen. Zolang ik achter mijn eigen computer kon werken, was het allemaal wel te doen. Een blog maken, borden vullen op Pinterest, de digitale krant lezen en een kaart maken bij Google Maps: het blijkt allemaal te kunnen en nog leuk te zijn ook. Toch liep ik ook wel eens tegen de grenzen aan van wat er kan op een gewone pc: het lukte niet om me aan te melden bij Instagram; en ook het overzetten van foto's van mijn computer naar mijn blog kan alleen via een omweg (en dan nóg...). Veel gereedschappen die we in deze cursus gebruikten, zijn gemaakt voor apparaten die mobiel kunnen internetten en ook een camera hebben. Mijn pc kan wel internetten, maar is niet mobiel en heeft geen camera. En mijn mobieltje heeft wel een camera, maar geen internet. Het was heel lief dat ik de iPad van de bieb mocht lenen, maar daar heb ik uiteindelijk weinig mee kunnen doen vanwege een ontbrekende oplader op zolder en ontbrekend Wifi hier thuis... De wereld van de apps is daarom nog niet geheel voor mij ontsloten.
Maar.... dwars door alle ups en downs heb ik heel veel geleerd! Misschien wel juist omdat het allemaal niet vanzelf ging, ben ik naar oplossingen op zoek gegaan die me steeds verder in de digitale wereld brachten. Ik heb het idee dat ik nu een redelijk woordje mee kan praten over clouds, blogs en maps; en dat geeft - ook naar onze klanten toe - een meer zelfverzekerd gevoel. Ik vond het erg leuk en leerzaam om de blogs van mijn collega's te lezen; wie weet is dat iets wat we kunnen blijven doen (als we in de lucht blijven). Van te voren dacht ik dat ik na afloop van de cursus mijn blog direct zou verwijderen, maar nu zit ik stiekem te denken aan "Ingrid voor gevorderden"...
Dank aan Ellie voor de begeleiding en aan mijn volgers voor de ondersteuning!
Jou is volgens mij nu overkomen wat een groot aantal van ons de vorige keer meemaakte met onze 23 Dingen: doordat het allemaal niet vanzelf gaat, ontdek je je eigen grenzen maar ook dat je daar elke keer weer overheen kan. En dat maakt het uiteindelijk toch weer leuker dan je dacht. Niet je blog weg doen, dat zou echt zonde zijn.
BeantwoordenVerwijderen