De do do do, de da, da, da...

... is all I want to say to you. Dit lekkere nummer van The Police speelt al tijden door m'n hoofd, elke keer als ik eraan denk wat er allemaal te chatten, te bloggen en te IM'en valt. Vol goede moed heb ik een chatgroep opgericht via mijn gmail-account (dat heet talkgadget en volgens mij is het gratis). Nou ja, 'groep'... ik ben begonnen met mijn broer. Die is purser bij KLM en ik dacht dat het leuk zo zijn als hij ergens aan de andere kant van de wereld in een internetcafé zou zitten chatten met mij. Maar dan moet je natuurlijk wel afspreken om op hetzelfde moment online te zijn, anders werkt het niet. Of eigenlijk werkt het dan hetzelfde als een e-mailbericht: je leest en beantwoordt het als het je uitkomt. Het verschil is, dat je bij e-mail weet dat je niet direct antwoord krijgt, terwijl je bij een chat die niet beantwoord wordt toch een beetje zielig in de ruimte zit te schrijven en te wachten... Dus als ik iemand écht wil spreken, dan bel ik of ik ga langs. Zo kom je nog eens ergens!

Als het gaat om het toepassen van chatten in de bibliotheek, kom ik tot dezelfde conclusie als mijn bloggenoten en als mijzelf in eerdere blogberichten: het zou best leuk kunnen zijn, maar we hebben er geen tijd voor. Op een drukke woensdagmiddag lukt het al nauwelijks om een mailtje te beantwoorden (zeker nu er geen 'achter-de-schermen-plekje' meer is), laat staan dat we ongestoord kunnen gaan chatten. Bovendien denk ik dat ook de klant beter gediend is met persoonlijk of telefonisch contact. Dus geen gechat op de werkvloer, wat mij betreft.

Over MEEBO kan ik kort zijn: als beginneling in chatland had ik er nooit van gehoord en daarom heb ik even opgezocht wat het is: een chatprogramma dat in 2012 is gekocht door Google. Ik heb er nooit mee gewerkt en kan het dus niet vergelijken met andere chatprogramma's (waar ik ook nog nooit mee gewerkt heb, dat is waar).

De do, do, do, de da, da, da, ....